ondernemer-brief-1

Renate en Richard sturen elkaar regelmatig online brieven waarbij ze filosoferen over ondernemen, coaching, het leven, social media marketing en technische snufjes. Dit is de eerste briefwisseling van 16 september 2015.

Beste Renate,

Dit wordt de eerste (online) brief die we naar elkaar sturen. We kennen elkaar nu ongeveer een jaar. Best een apart jaar. Voor ons allebei. Eerst zat ik helemaal in de put omdat ik ergens stage liep waar ik niet op m’n plek was. Dit alles om een nieuwe start te maken in m’n leven. Weg uit loondienst en hop, zo als ZZP-er aan de slag!

En dat terwijl ik twijfelde aan mezelf of ik dat wel kon. Ik zag mezelf namelijk niet zelfstandig ondernemen. Ik draag geen pak en geen stropdas, voel me niet altijd thuis op netwerkborrels en ben erg op mezelf. De drummer van de band. De keeper van het voetbalelftal. Tsja, het klopt echt allemaal!

ondernemerAan de andere kant ben ik ook iemand die de uitdaging aangaat en nooit, maar dan ook nooit opgeeft. Als je heel kritisch bent op jezelf, zoals ik, is het lastig jezelf een compliment te geven (bijvoorbeeld bij de eerste klant die je binnenhaalt of de eerste factuur die je stuurt (echt helemaal zelf verdient!). Daarom is het fijn dat er iemand is die je zo nu en dan een spiegel voorhoudt. Om anders naar jezelf en situaties te kijken. Die je laat nadenken hoe je jezelf ziet, waar je nu staat en waar je vandaan komt.

En dat al die kleine stappen me ECHT verder hebben gebracht. Met als resultaat dat ik sinds 1 januari 2015 ondernemer ben en voor 100% mijn eigen inkomen verdien met wat ik doe. Hoe gek kan het lopen in een periode van twaalf maanden.

Was er bij jou ook sprake van een omwenteling het afgelopen jaar?

Groeten, Richard

Hoi Richard,

Leuk om van jou een brief te krijgen. En om terug te kijken naar het afgelopen jaar. Het is wel grappig dat ik als buitenstaander soms meer in contact lijk met datgene dat je wel hebt gerealiseerd dan dat je dat zelf bent. En tegelijkertijd lijkt het alsof het een natuurlijke neiging van mensen is. Meer te zien wat er nog niet lukt dan datgene wat er al wel gelukt is.

Ik realiseer me dat terwijl ik nu terugkijk naar mijn eigen afgelopen jaar. Sinds 1999 ben ik werkzaam als zelfstandig ondernemer. Niet meteen mijn eerste keus om voor mezelf te beginnen maar ik wist gewoon niet hoe ik dat werk kon dat ik leuk vond bij een baas. De term coach bestond eigenlijk voornamelijk in de sport. Helemaal niet in het bedrijfsleven. Dat is in de loop van de jaren wel veranderd. Coachen is een onderdeel geworden van het leven en misschien zelfs wel hip geworden.

Leuk en fijn, in eerste instantie om de toegevoegde waarde te ‘bewijzen’ en later om het werk te managen. Over het algemeen lekker druk geweest en met plezier gewerkt. Afgelopen jaar kreeg ik last van mijn fysieke gesteldheid. Ik werd ziek en moest geopereerd worden. Dat was wel even een dingetje. Dan is voor jezelf werken ingewikkeld en sta je ineens in een veld dat redelijk onbekend is.

Ben er wel een poosje tussenuit geweest en ondertussen revalideren en zorgen dat ik weer op mijn oude niveau kom. Weer hard werken maar vanuit een heel ander perspectief , leren omgaan met de nieuwe mogelijkheden en onmogelijkheden. Ik kan niet meteen zeggen dat ik er alleen maar blij van wordt. En dan kom jij met je brief en terugkijkend zie ik wat ik al wel bereikt heb en ik denk: je hebt gelijk. Ik kan me blijven irriteren aan wat ik nog niet kan en mijn onmogelijkheden en dan heb ik gelijk.

Ondernemer

Maar ik heb ook veel bereikt. Allereerst ; ik ben er nog, dat was niet zo maar vanzelfsprekend en verder doe ik voorzichtig aan weer wat gesprekken en heb ik ontmoetingen. Dat heb ik maar mooi voor elkaar. Inderdaad hoe gek kan het lopen in 12 maanden als je me vorig jaar om deze tijd verteld had hoe ik er nu voor zou zitten dan had ik je niet serieus genomen. Leuk hoor om er zo naar te kijken. Heb je nog spijt van beslissingen in het afgelopen jaar of eigen ondernemerschap? En hoe zie jij, ondernemen en ziek worden?

Groetjes Renate