ziek worden

Renate en Richard sturen elkaar regelmatig online brieven waarbij ze filosoferen over ondernemen, coaching, het leven, social media marketing en technische snufjes. Dit is de tweede briefwisseling van oktober 2015.

Hi Renate,

ziek-worden-1Tsja ziek worden. Een aantal jaar geleden heeft de gezondheid van m’n vader hem in de steek gelaten. Veertig jaar keihard gewerkt, is het eindelijk zo ver dat je niet meer hoeft en BAM! Slaat het noodlot toe. Het was voor mij een eyeopener. Het liet me zien dat als je dingen wilt veranderen in je leven (in mijn geval mijn werkzame leven), dat je dat dan het beste nu meteen kunt doen. Hoe moeilijk het ook is. Als je een en ander wilt veranderen voor jezelf ben jij de enige die dat daadwerkelijk kan bewerkstelligen.

Aan de andere kant heb ik op dit moment geen arbeidsongeschiktheidsverzekering. Geen geld voor, veel te duur. Ik ga echt geen 300 of 400 euro per maand betalen aan een bedrijf dat daarna voor mij bepaalt of dat ik wel echt ziek ben en hoeveel procent dat dan wel niet is. Ik weet van jou dat dat fijne gesprekken zijn die je dan met je verzekeringsmaatschappij kunt voeren.

Ik zit er zelf hard aan te denken om een dezer maanden me of aan te sluiten bij een broodfonds of er een te starten. Elkaar vanuit sociaal oogpunt helpen waarbij een ieder vanuit het fonds is betrokken bij de besluitvorming. Dat spreekt me een stuk meer aan dan een bureaucratische, hiërarchische organisatie waar je als een nummer wordt behandeld.

Als net startende ZP-er is mijn inkomen natuurlijk ook nog niet om over naar huis te schrijven. Alhoewel ik wel in alle eerlijkheid kan zeggen dat ik het echt allemaal zelf heb verdiend! Ik heb mezelf een target gesteld en ik doe mijn best om deze binnen 1 of 2 jaar te halen.

Dus heb ik spijt van mijn keuze om ondernemer te worden? Nee! Zeker niet! Het ondernemerschap geeft weer nieuwe uitdagingen, maar daar tegenover staat dat ik een grote mate van vrijheid, zelfstandigheid en eigen verantwoordelijkheid geniet.

Nu ben ik net begonnen, maar jij bent alweer een tijdje bezig voor jezelf. Hoe heb jij jouw eerste twee/drie jaar als zelfstandig ondernemer eigenlijk ervaren?

Zie je snel!

Groeten,

Richard

Hey Richard,

Om maar met je laatste je laatste vraag te beginnen, die eerste jaren vond ik hectisch. En dan vooral in mijn hoofd. J Ik vond voor mezelf beginnen spannend en ingewikkeld. Het is nooit een droom voor mij geweest. Sterker nog, mijn ouders hadden een schoenenwinkel en waren altijd druk, en ik had mij voorgenomen dat mij dat niet zou overkomen.

ziek-worden-2Ondernemen bleek niet alleen het vak waar je goed in bent goed uitoefenen, je wordt aangesproken als directeur, it specialist, boodschappenjongen, boekhouder, bedenker van een logo, website kortom je doet alles. Ook al bak je er niet veel van, het hoort erbij.

En daarnaast natuurlijk de momenten van trots als het gelukt was een nieuwe klant binnen te halen, tevreden klanten te hebben. Of m’n eerste facturen versturen. Echt too good to be true.

Waar ik ook nog aan moet denken zijn de mensen in mijn omgeving. Niet iedereen staat te juichen, sterker nog er is voldoende scepsis. Zou je dat wel doen, los van een werkgever, risico voor je gezin, wat komt er allemaal niet bij kijken, jij voor jezelf beginnen, moet niet gekker worden. Zomaar een greep uit de reacties en ook die waren divers natuurlijk had ik ook een paar supporters.

Dus al met al, het heeft mij wel gelouterd als mens en geleerd in mijn eigen schoenen te gaan staan en te blijven staan. Als ik er op terugkijk is het voor mij persoonlijk een heel goede zet geweest en zou ik niet anders meer willen of misschien wel kunnen. Het is heel prettig te kunnen werken op een manier die me past. Omgang met klanten zoals ik vind dat je met klanten om moet gaan, nieuwe uitdagingen aangaan, nieuwe interessante mensen ontmoeten, zomaar ergens koffiedrinken en een goed gesprek hebben.

Ik krijg ook een beetje het vermoeden dat het eigen ondernemerschap de baan van de toekomst is. Werkgevers zijn steeds minder geneigd mensen een langdurig contract aan te bieden en de wereld is zo snel aan het veranderen dat ik gevoel heb dat heel veel flexibiliteit vraagt van de mensen die werken.

Wat ik mij tegelijkertijd realiseer is dat de regelgeving en het vangnet rondom zelfstandige werknemers nog niet is geüpgrade naar de eisen en maatstaven van de huidige maatschappij. Een  mooi voorbeeld daarvan vind ik de mogelijkheden en de onmogelijkheden van een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Ik vermoed dat het binnen enkele jaren beter en op een haalbare manier georganiseerd wordt en tot die tijd zijn dit grote aandachtspunten voor elke ondernemer.

Heel verhaal weer, herken jij veel in mijn leeuwen en beren op de weg als zelfstandig ondernemer of vind je dat meer een vrouwending?

Tot snel!

Groetjes

Renate