zzp-er brief 3

Renate en Richard sturen elkaar regelmatig online brieven waarbij ze filosoferen over ondernemen, coaching, het leven, social media marketing en technische snufjes. Dit is de derde editie in 2015.

Hi Renate,

Leeuwen, beren, drempels, pffff, ze zijn er genoeg. Dus dat vind ik niet echt een vrouwending. Koken, afwassen, schoonmaken en de spijkerbroek naaien, kijk, dat zijn nog eens vrouwendingen! Geintje.

In het begin bleef ik echt letterlijk in mijn veilige eigen wereld zitten. Op zolder. Sleutelen aan mijn website tot dat deze perfect was. Zodat ik DAN eindelijk de hort op kon om mezelf te verkopen. Alleen zo werkt het dus niet.

Go for it!

Het is vooral doen! Met ups en downs, overwinningen en tegenslagen. Blij omdat je een nieuwe klant hebt en verdrietig omdat je een offerte bent misgelopen. Ik denk dat het ondernemerschap vooral een kwestie is van volhouden. Gewoon doorgaan en goede kwaliteit leveren. Mensen gaan dan als vanzelf over je praten. Je ziet het niet, maar je zit stiekem in het hoofd van veel mensen. En dat komt er op een gegeven moment toch uit. Als zij klaar zijn om jou nodig te hebben.

De Maatschappij is in transitie

Nog even terugkomend op wat je zei over de verandering(en) in onze maatschappij. Helemaal mee eens. Ikzelf, als ZZP-er, loop rond bij Hub88. Een flexwerkplek en community van creatieve ondernemers. Een warme omgeving waar je kunt sparren met elkaar, leert samenwerken en nieuwe klanten ontmoet. Daarnaast praten we over de mogelijkheden om zelf een broodfonds te beginnen. In plaats van zo’n dure arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Ik denk dus ik besta

Ja, ik ben ervan overtuigd dat we naar een economie gaan waar er meer en meer ZZP-ers/freelancers komen. Simpelweg omdat elke maand je salaris gestort krijgen, maar met onvrede naar je werk gaan, voor steeds meer mensen geen optie meer is. We leven in een tijd, waar iedereen (in ons land althans), voldoende financiële middelen heeft om ‘spullen’ te kopen. Alleen gaat het daar mijns inziens niet om in het leven. Ik wil niet alleen met een ‘klant’ praten, maar vooral met een mens.

In jouw branche lijkt me dat nog best een uitdaging. Het onderscheid tussen ‘klant’ en de mens. Of is dat een vanzelfsprekendheid?

Groeten, Richard

Hoi Richard,

Tja dus jij zegt mannen en vrouwen zien dezelfde leeuwen en beren op de weg. En dat de oplossing is om het gewoon  te doen. Volgens mij is dat belangrijk ‘om het gewoon te doen’  maar waar  zit het verschil  tussen man en vrouw dan in, is het het moment waarop je iets gaat doen?  Doen mannen het eerder en gemakkelijker dan vrouwen ofzo?  Ik weet het niet,  ik ga ondertussen vrolijk verder met mijn marktonderzoekje ;-). Zoek de 10 verschillen, weet jij ze?

Voor wat betreft jouw vraag over verschil tussen mens en klant, dat vind ik een lastige. Wanneer is iemand een klant, geen idee. Als ik werk met iemand, werk ik met een persoon  een uniek mens daar maak ik geloof ik geen onderscheid in.

Ik geloof dat als ik iemand ontmoet in wie hij of zij werkelijk is, en met dat aspect werk, ik het beste uit de ander haal.

Misschien is het onder invloed van de overtuiging ‘de economie moet groeien’ wel logisch dat we de mens meer als middel zijn gaan zien en minder als mens. Ik vraag me af of we daar nou zo gelukkig van worden, wel weer goed voor mijn werkgelegenheid. J  Wist jij dat er inmiddels  1 miljoen Nederlanders antidepressiva gebruiken?

Noem mij een idealist of naïef maar ik geloof niet in de mens als eenheidsworst, ik geloof dat iedereen in zijn eigen uniciteit wil worden herkend en gekend. Waarschijnlijk niet efficiënt en economisch onhandig maar ik geloof dat je daarmee op termijn het beste in jezelf naar boven haalt. Daarmee wordt de economie ondergeschikt aan de mens in plaats van andersom.

En dat staat wat mij betreft los van het feit dat we als mens een interne drive hebben om samen te werken met anderen.

Ben benieuwd naar jouw mening.

Groetjes

Renate